Fakir insanların zengin yürekleri ile dolu iken sokaklar
Zenginlerin bencillikleriyle oyalanmak niye
Küçücük bedenlerde Dünyanın ışığı sönerken
Bu sessizlik; çaresizlik midir, bilinmez....
Söyle şimdi,
Sen, sen oluyor musun incecik bir haykırışı duymayınca
Biliyor musun,
Ben hiçbirşey oluyorum, olmam gerekenin en kırılgan noktasında
Bi sınır arıyorum,
Hani vicdan sınırı vardı ya,
İnsan denen canlının insaf sınırlarında
Kin fışkırıyor şimdi bu sınırların hudut boylarında
Öyle güçlü öyle nefret dolu ki yumruklarım
Dünyanın ışığına muhtacım. Kim söndürdü ışıkları
Bakışlarım öylesine aydınlatıyor ki etrafı,
Dünyanın ışıklarını söndürenleri arıyorum
Ve,
inan; merhametin kendisi terk ediyor beni
Bu zalimlere karşı, kullanmamam için kendisini....
Sibel
Yorum (4)
Yorum yaz!
Arkadaşına Gönder!
canim.bu gun gozlerim yollarda kalmisti,bloguma girdim sana bi ugrayayim diye bi merhaba diyeyim arkadasima dedim,baktim ki senden yorum gelmis nasil sevindim.ben el islerini cok seviyorum,belki ondandir.o cok guzel yorumlarinla beni motive ediyosun tesekkur ederim,sunu solemeden edemicem bende senin kabiliyetlerini cok begeniyorum benimkiler sonradan gelen seyler ama seninki beyin isi o
CANIM,SIIR BIR HARIKA,COK ETKILEDI BENI,ASLINDA IKI GUNDUR BLOG SORUNLARIM YUZUNDEN PEK BAKAMADIM.SIMDI ANNELER GUNUNU KUTLAMAK ICIN GELDIM, SIIRI GORUNCE TAKILDIM KALDIM,HARIKA,COK GUZEL BIR YAZIM TARZIN VAR,BUNA BIRDE SIIR EKLERSEN,SOYLENECEK BIR SEY YOK,BENCE DEGERLENDIRMELISIN BU KABILIYETINI.ANNELER GUNUN KUTLU OLSUN CANIM.IYI GECELER