SAHNE :1 ; Ýnternette satýlýk ev Ýlanlarýna bakarkene, televizyonda NTV'nin ingiliz aksaðanýyla Türkçe konuþan Türk spikeri dikkatimi çekti, ( Hayýr yani Türkiye'de yaþayan ve Türkiye'de eðitimini tamamlamýþ olan bu insanlarýn bu tarz konuþmalarýna sebep NE ) baþka bi deyimle sinirlerim gerildi. Neden böyle konuþuyorlar ki diye kendi kendime söylenirken; Hayýr hayýr bunlarý boþver, sen ev ilanlarýna bakmaya devam et derken içimdeki ses, o anda kulaðým ocaða koymuþ olduðum çaydanlýðýn fokkurdadýðýný algýladý. Çaydanlýða gidiþ mesafesi süresince içimdeki fiþtekçi, habire , fakir delikanlýya kýzýný vermek istemeyen zengin armatör babanýn kötü kötü attýðý kahkaha sesiyle : sen istediðin gibi bi evi bulamayacaksýn diyordu. Aaa bide baktým çayý demlemiþim. Çaydan daha gurt diye yeni bi yudum almýþtým ki; kýzýmýn sesine takýlýverdim. Hemen gittim odaya baktým mýþýl mýþýl uyuyor kýzým. Saðolsun bizim komþunun tenör kýzý bize sesinden bi bukle dinletmek istemiþ meðer. Aman efendim ikinci sahnede þöyle geliþti, ev ilanlarýndan tamda uygun diyebileceðimiz bi evin üzerinde yoðunlaþmýþken bilgisayarýn þarjý bitmesin mi, zaten gece olmuþ 12 þimdi kim bilgisayarý þarja takacak ve kim bu ilaný bidaha arayacak gözler olmuþ kýrmýzý kýrmýzý, ve ben, üst üste koyulmuþ kremitleri kýrmak için çýðlýk atan sporcu edasýyla hiyyaaaa heyt diye höykürdüm.... dersem inanmayýn ama ÝÇÝMDEN bütün bunlarý yaptýðýma Emin olun. SON PERDE.... son perdede de ne oldu biliyormusunuz; yarýn için ya nasip deyip yatmaya karar verdik.... Sonuçta herþey Nasip deðil mi ....

Zenginlerin bencillikleriyle oyalanmak niye

Küçücük bedenlerde Dünyanýn ýþýðý sönerken

Bu sessizlik; çaresizlik midir, bilinmez....

Söyle þimdi,

Sen, sen oluyor musun incecik bir haykýrýþý duymayýnca

Biliyor musun,

Ben hiçbirþey oluyorum, olmam gerekenin en kýrýlgan noktasýnda

Bi sýnýr arýyorum,

Hani vicdan sýnýrý vardý ya,

Ýnsan denen canlýnýn insaf sýnýrlarýnda

Kin fýþkýrýyor þimdi bu sýnýrlarýn hudut boylarýnda

Öyle güçlü öyle nefret dolu ki yumruklarým

Dünyanýn ýþýðýna muhtacým. Kim söndürdü ýþýklarý

Bakýþlarým öylesine aydýnlatýyor ki etrafý,

Dünyanýn ýþýklarýný söndürenleri arýyorum

Ve,

inan; merhametin kendisi terk ediyor beni

Bu zalimlere karþý, kullanmamam için kendisini....

Sibel

Ýnsanlarýmýz öylesine hayat mücadelesine girmiþki, mücadele derken bunun %90'nýný ekmek kavgasý oluþturuyor, evet öyle zorlu bir mücadelede þavaþ vermekteyizki, ekmek kavgasýnýn haricindeki konulara bunun içinmidir bilinmez tepkisiz kalýyoruz. Psikolojide hani bi üçgen vardý; alt kesim,orta kesim ve üst kesim diye üçe böünmüþ bi üçgen ; bu üçkendeki sosyal bölünmenin bizim toplumumuzda üçe deðilde ikiye bölündüðünü söylerdi hocamýz; ALT KESÝM VE ÜST KESÝM diye. Ýnsan evlenip bir evin sorumluluðunu taþýmaya baþlayýnca bu sosyal bölünmenin neresinde olduðunun hesabýný yapmaya baþlýyor.

Çok þükür saðlýðmýz yerinde, huzurumuzda Allah bozmasýn iyi, çalýþýyoruz iþte. Ýyi caným iyi senin iþin çok iyi diyenlere ve MAAÞIMI SORANLARA ; Eh iþte NE ÖLDÜRÜYO, NE GÜLDÜRÜYO diyorum. Ne diyim? Belki yaptýðým polyannacýlýk ama olsun, çevremde benden daha zor durumdakileri gördükçe, bunu sadece maddi anlamda demiyorum yanlýþ anlaþýlmasýn, halime þükrediyorum.

Gel gelelim yine o ateþten gömleðe ; pahalýlýk... Amerikan bütçesi açýk verdi diye ve amerika baþta olmak üzere büyük yabancý þirketler teker teker zarar açýkladýkça bizim gibi GELÝÞMEKTE OLAN ÜLKELER(hani biz o statüdeyiz ya) daha çok etkileniyo. Bide küresel dengesizlikler karþýmýzda gerdan kýrdýkça biz yine ençok ETKÝLENEN olmaya devam ederiz gibime geliyo.

Herkesler sosyal statü ve paranýn derdinde. Onun için midir acaba çevremizde olan bu olumsuzluklarý göremiyoruz. Bi çocuk hastanelik olana kadar mý hiçbiþeyden haberimiz olmuyor. Göya çocuðun anne-babasýný saymýyorum; hiçmi çevresindeki kimse bu çocuðu görmedi, gözlerindeki morluklarý görüp kimsemi sormadý noldu sana diye. Yok yok normaldir tabii. Ýnsanlar HINÇLARINI kimden alacaklar; tabiki kendilerine karþý koyma gücü olmayan,OLAMAYAN,çocuklardan alacaklar. Allahlarýndan bulsunlar.

Ha bide þuna deðinmeden geçemiycem; akþam eve gidiyorken gördüðüm manzara ÞU: kadýnlar(BAYANLAR diyimde kaba olmasýn) çocuklarý dýþarý çýkarmýþlar kendileride koyu sohbetlerde bilmiyorum hangi diyarlara dalmýþlarsa, çocuk yeremi düþtü, sokaðamý fýrladý, arkadaþýyla kavgamý ediyo(siz þimdi diyceksinizki sen nerde oturuyorsun; ben istanbulun varoþ bir bölgesinde, birazcýk varoþ olan bi sokaðýnda oturuyorum) he nerde kalmýþtým, kavgamý ediyo... çocuðundan bi haber anneler sokaklarda. Lütfen diyorum, lütfen , zaten bütün günün yorgunluðunun ardýndan minübüste kulak memesi kývamýnda diyebileceðim oranda hamura dönüyorum... sinirlenmiyim diyorum e, eh... olmuyo... sinirleniyorum. Yangýn var diye baðýrsam... hemen itfaiye gelir; çünkü itfaiye bölge müdürlüðü caddenin sonunda hemen gelir(GERÇEKTEN)... ÝYÝSÝMÝ ye, iç, Allahýna þükret stratejisiyle(umarým doðru yazdým) Yola devam... Ama Gerçekleri görerek ve tepki vererek. Bu çok önemli iþte: TEPKÝ VERMEK....